Odwiedziny Anioła

						D a7 G D

1. Ze szkła domy wielkie milczące jak skały
   Ludzie pędzą wirują wokół spraw tak małych
   A nad nimi skrawek nieba plama atramentu
   Którą Bóg przez pomyłkę wylał przed momentem

   Wieczorem siedziałem jak zwykle zamyślony
   Nagle słyszę - ktoś puka - otworzyłem zdziwiony
   Patrzę - anioł Gabriel ze wzrokiem wbitym w ziemię
   Głosem trochę zachrypniętym cicho mówi do siebie

Ref. Marii nie ma już tutaj Pan Ją zabrał do nieba
     Marii nie ma już tutaj odeszła tam
     Kto mnie dzisiaj zrozumie że kochać wciąż trzeba
     Kto mnie dzisiaj zrozumie zostałem tutaj sam

2. Kiedy idę ulicą wszyscy ludzie się śmieją
   Kto by to dziś pomyślał – miłość wiara tanieją
   Szukam ludzi co zechcą miłość znowu tworzyć
   Może ty pójdziesz ze mną? Tylko wszystko to porzuć

   Ciągle mam tyle spraw nie mogę Ci odpowiedzieć
   Ale przyjdź trochę później wtedy będę wiedzieć
   On się cicho uśmiechnął – jesteś zwykłym człowiekiem
   Z Marią było inaczej gdzie to było – już nie wiem

3. Kiedy odchodził twarz miał taką smutną
   Tylko głową mi skinął drzwi zamknął cichutko
   Dziwny smutek pozostał teraz nie wiem co robić
   Patrzyłem za Nim długo w którą stronę odchodził

   Dzisiaj chodzę po mieście ciągle patrzę na ludzi
   Czy się któryś dźwiganiem swoich skrzydeł nie trudzi
   Ale nie ma Go nigdzie więc powtarzam w kółko
   Słowa które wciąż mówił gdy był u mnie tak krótko